Kaas van eigen bodem

Oók op ’t kaasplateau!

Laten we dit blog eens beginnen met een ultieme biecht! Want geef maar toe: ook jíj bent er schuldig aan. Terwijl we onze boterhammen rijkelijk beleggen met kaas van eigen bodem, grijpen we voor ‘een lekker kaasje bij de borrel’ namelijk massaal naar kaas uit zonnigere oorden. Wellicht omdat je geen idee hebt wat voor oer-Hollandse lekkernijen je daardoor misloopt…

Oud maar goud
De enige kaas die we wél eens terug vinden bij de borrel? Een stukje oude kaas natuurlijk!  Je weet wel, met van die heerlijke zoutkristalletjes. Neem de Stompetoren Grand Cru: werkelijk subliem in combinatie met een glaasje Late Bottled Vintage Port. Al laat diezelfde port – óf een rood wijntje – zich ook uitstekend smaken bij een stukje oude Boerenkaas. Of de Brokkelkaas wellicht? De keuze wordt echter pas écht reuze als we je verklappen dat zelfs een oude geitenkaas – zoals de Olde Bokke – hier absoluut niet zou misstaan!

Over geitenkaas gesproken
Wel héél dichtbij vinden we vervolgens de Heezer Geitenkaas. Een kaas die niet voor niets prijkt op menig menukaart – zélfs ver buiten de Brabantse grenzen. Noem daarom eens één goede reden waarom deze kaas géén plekje op je kaasplateau verdient. Juist, dat dachten we al! De keuze voor een smeerbare variant voor op een toastje óf als blokje met een vleugje fenegriek laten we vervolgens graag helemaal aan jou over. Rest ons alleen nog te zeggen dat óók aan de echte truffel-liefhebber is gedacht: Geitenkaas en truffel? Die specifieke smaken blijken namelijk perfect samen te gaan in de Capra il Tartufo.

Next: een lekker stukje Terschellinger schapenkaas. Natúúrlijk! Eenvoudig, rauwmelks én biologisch. Wat wenst u zich nog meer? Nou, eh, de unieke toevoeging van zeekraal misschien? Want het zijn wellicht díé licht zilte aroma’s die in combinatie met de karameltonen van de schapenmelk voor de ultieme verrassing zorgen. Heel bijzonder, als je het ons vraagt…

Hollands, Brabants of nét daar buiten
Maar ook de Brabantse Blauwe (hoe dicht bij huis wil je ‘m hebben) bewijst dat je voor een bijzonder borrelkaasje écht geen grens over hoeft. Want al worden er binnen onze landsgrenzen niet zo gek veel blauwe kazen bereid, een goed gelukte uitzondering vinden we verrassend dichtbij – in Molenschot om precies te zijn. Binnen dit familiebedrijf heeft men zich namelijk gespecialiseerd in het bereiden van bijzondere biologische kazen. Het resultaat? Een zeer mooi streek product, bijna uniek in de Nederlandse kaaswereld, die absoluut een plekje op je kaasplankje verdient!

De cheaters onder ons… die kunnen voor een blauwader nog altijd uitwijken naar net óver de grens. In de Achelse kluis in ons geliefde buurland België vinden we namelijk de Grevenbroecker. Gewapend met een opvallend uiterlijk wordt deze kaas ook wel ‘oogstrelend’ genoemd of zelfs verheven tot ‘kunstobject op het kaasplateau’. Samen met een waardering binnen hét wereldkampioenschap voor kazen én zijn overheerlijke smaak mag dat volgens ons best een reden zijn om een kaas nét niet van eigen bodem aan dit rijtje toe te voegen. Immers, hij ligt toch bijna binnen handbereik?

Het beste van twee werelden
Haal tot slot eeuwenoude Italiaanse recepten naar de regio Utrecht en je komt als vanzelf uit bij onze favoriet van eigen bodem: de Oudwijker Fiore. Ook wel bekend als ‘de Nederlandse Taleggio’. De gepassioneerde kaasmakers achter deze kaas geloven – net als ons – dat kaas nooit alleen maar iets is om te eten: het is ook een stukje lokale (Hollandse) geschiedenis. 

De Oudwijker Fiore dus. Fris. Met een mooie droge korst van natuurlijk roodflora en vlak daaronder lichtgeel zuivel. Laat deze fantastische borrelkaas echter nog íéts langer rijpen en de structuur wordt zo mogelijk nóg romiger en de smaak nog nadrukkelijker. Maar ook voor de Oudwijker Toma Cigno geldt: de echte Italiaan prefereert deze wellicht vóór het diner, wij zouden niet weten waarom deze zou misstaan op een kaasplankje ná de maaltijd…

Salute!